۩۞۩ تنهاترین تنهایان ۩۞۩

نگاهت را چه واژه ایست؟

شبی پرسیدمش با بی قراری
به غیر از من کسی را دوست داری
دو چشمش از خجالت بر زمین دوخت
میان گریه هایش گفت آری
به دل گفتم که یارم مهربان است
که اینگونه سراغ دلربان است
دلم آوازه دادش ناگهانی
رخش با من، دلش با دیگران است
درخت غم در وجودم کرده ریشه
به درگاه خدا نالم همیشه
جوانان قدر یکدیگر بدانید
اجل سنگ است و آدم مثل شیشه

پنداشتی آتش عشقی که در دلم افروختی، به نیستی خاموش می شود؟
پنداشتی خرمن هستی ام را به باد فنا داده ام، که به جرقه ای خاکستر کنی؟
یا که پنداشتی من عروسک بچگی های توام که فقط تو عاشقش باشی؟
تو دستان آزمند مرا ندیدی که ملتمسانه بسوی تو دراز شده بود
تو ندانستی که دستان سرد من جویای گرمی تپش های قلب تو بود
تو ندانستی که اشک من در پی سودای سیه چشمان زیبای تو بود
یا تو ندانستی که عشق من، نه هوس که تجلی رویای وفای بی ریای تو بود
تو بنیادم را به غم، گفتارم را به غم و نفسهایم را به آْه آمیختی
من تو را به سرنوشت، نامت را به باد و خاطره ات را به یاد می سپارم

نوشته شده توسط تنــــهاترین تنــــهایان : شایان در چهارشنبه 27 دی 1385 ساعت 01:14 AM | لینک ثابت| نظرات [17]

درباره وبلاگ تنــهاتـرین تنــهایـان

قانون تو
تنـــــهایی
من است و
تنـــــهایی من
قانون عشــــق
و عشــــق ارمغان
دلـــــــــــــدادگیست
و این سرنوشت سادگیست
و اینم شعر این ســـرنــوشت :
من درد تو را ز دست آسان ندهم
دل بر نکنم ز دوسـت تا جان ندهم
از دوسـت بــه یـــادگـار دردی دارم
کـان درد به صد هـــزار درمان ندهم
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
بـا هـر چـه دلـم قـرار گـیـرد بـی تـو
آتـش بـه مــن انـدر زن و آنـم بستان
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
مخاطب گرامی نظر شما در اینجا نشانه حضور و شخصیت شما و باعث دلگرمی من تنـــهاتـرین خواهد بود لیکن باعث خرسندی و مسرت من حقیر است که با نظرات و انتقاداتتون در این کلبه من رو از حضورتون مستفیض کنید ...
همواره دلتان آسمانی و روزگارتون سبز باشد انشالله ...
خداحافظ ... خداحافظ ... همین حالا ...
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

شناسنامه کامل من (کلیک کنید)

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الکترونیک