سلام بر تو ای فرستاده خوبی ها ، ای مهربانترین فرشته خاک
تو از ملکوت آسمان به زمین فرا خوانده شدی تا انسان را با معنای واقعی اش آشنا کنی
تو ، آفتاب روشن حقیقت بودی در شام تیره زندگی
از مشرق دلها برآمدی و اکنون ، آسمان تب دار غروب جانگداز توست
نامت بلند و دینت پر رهرو ، ای جاری تر از حیات در پیکر آدمی

در آیه 56 سوره احزاب میخوانیم:
"ان الله و ملائکته یصلون على النبى یا ایهاالذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما"؛
«خداوند و فرشتگانش بر پیامبر درود میفرستند،
اى کسانى که ایمان آوردهاید بر او درود بفرستید و سلام بگوئید و در برابر فرمانش تسلیم باشید.»
در این آیه مقام پیامبر اسلام به عالیترین وجه ترسیم شده است،
چرا که هم خداوند متعال و هم تمام فرشتگان مقرب او بر پیامبر درود میفرستند و
هم دستور داده شده است همه مؤمنان بدون استثنا بر او رحمت و درود و سلام بفرستند.

در روایات بسیارى میخوانیم که وقتى اصحاب و یاران از حضرتش سوال کردند:
چگونه درود و صلوات و سلام بر شما بفرستیم،
پیغمبر اکرم «آل» را در کنار خود قرار داد و تمام رحمت و درودى که از خداوند براى او تقاضا میشد،
براى «آلش» نیز تقاضا میشد، این قرینه است بر این که صلوات و درود خداوند و ملائکه نیز تعمیم دارد،
هم شامل پیامبر و هم شامل «آل» او مىشود، و این یک مساله ساده نیست،
بلکه نشان میدهد که آنها مقاماتى دارند تالى پیغمبر و مأموریتى دارند در جهاتى شبیه مأموریت او،
وگرنه این همه مقام تنها به خاطر خویشاوندى، غیر ممکن است.

خوشبختی در چیست؟
حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله که خوشبختترین انسان کره خاکی به مفهوم راستین آن بود،
برای اصلاح دیدگاه انسانها در بستر تاریخ، خوشبختی را از منظر خویش چنین تبیین میکند:
خوشا به حال بندهای که درآمدش پاکیزه است؛
خوش اخلاق است؛ نیتی نیکو دارد؛ افزون مالش را در راه خدا داده؛
و سخن اضافیاش را رها کرده است؛ بدی خویش را از مردم باز داشته؛ و با آنها انصاف میورزد.
برای خوشبختی آدمی همین بس که [مردم] در کار این جهان و آن جهان به او اعتماد کنند.
کسی که به او زیبایی چهره، اخلاق نیکو، همسری شایسته و سخاوت بخشیدهاند،
سهمش را از خوبی این جهان و آن جهان به او دادهاند.
مسلمانی خوشبخت است که:
فرزندش [در چهره و انجام دستورهای دینی] همانند خودش باشد؛
همسری زیبا و دیندار داشته باشد؛ رهواری نرم ؛ و خانهای بزرگ داشته باشد.
خوش خلقی، خوشبختی آدمی، و تندخویی، بدبختی اوست.
آن که شهرت دارد، پیوسته در رنج است؛ و انسان گمنام آسوده زندگی میکند.
از عوامل خوشبختی، عمر طولانی و توفیق توبه است.
خداوند با حکمت و بخشش خود، آسایش و شادی را در یقین و رضا،
و اندوه را در تردید و خشم قرار داده است.
کسی که تندرست و در گروه خویش امنیت دارد و
غذای آن روزش را دارد، گویا جهان، سراسر، از آن اوست.
چهار چیز از [عوامل] خوشبختی مرد است:
همسرش پارسا باشد؛ فرزندانش نیکوکار باشند؛
همنشینانش انسانهای شایستهای باشند؛ و درآمدش را در شهر خودش به دست آورد.

روزى که رسول خاتم صلی الله علیه و آله
دو وزنه سنگین و دو میراث گرانبها (قرآن و عترت) را به مردم معرفى کرد
و براى نجات از گمراهى، تمسک به «ثقلین» را توصیه فرمود،
اهلبیت خویش را نیز به عنوان قرآنشناسان خبیر معرفى کرد،
تا پس از او، امت از ائمه الهام بگیرند و شاگردى عترت را با افتخار بپذیرند.
کسى که قرآن بخواند، ولى قلبش رقت پیدا نکند و در برابر خداوند خاضع نشود و در درون،
حالت حزن و خشیت و هراس نیابد، شان و جایگاه والاى خدا را سبک شمرده است.
بنگر که کتاب پروردگارت را چگونه میخوانى و با منشور خویش چه برخوردى دارى
و اوامر و نواهى آن را چگونه پاسخ میدهى و حدود و تکالیف آن را چگونه امتثال و فرمانبردارى میکنى؟
! در آیه هاى وعد و وعید، درنگ کن، در امثال و مواعظ قرآن اندیشه کن.
مبادا اقامه حروف و قرائت ظاهر، تو را در تباه ساختن حدود آن بیندازد!

امام صادق علیه السلام میفرماید:
«علیکم بالقرآن! فما و جدتم آیة نجابها من کان قبلکم فاعملوا به،
و ما وجدتموه هلک من کان قبلکم فاجتنبوه»
بر شما باد قرآن! هر آیهاى را که یافتید که گذشتگان،
با عمل به محتواى آن آیه نجات یافتند،
شما هم به آن عمل کنید و هر آیه را دیدید که بیانگر هلاکت پیشینیان است،
شما هم از آن (عامل هلاکت) بپرهیزید
این شیوه برخورد با آیات قرآن، سودمندترین شیوهاى است که در عمل فردى
و اجتماعى مسلمانان اثر میگذارد و قرآن هدایتگر قارى میشود.
خانهاى که یک فرد مسلمان در آن قرآن تلاوت میکند،
براى اهل آسمان نورانى دیده میشود، همچنان که مردم دنیا در آسمان ستاره درخشان را میبینند.
امید است که در سایه رهنمودهاى حضرت صادق علیه السلام،
با چشمه وحى الهى آشناتر شویم و «قرآنى» بیندیشیم و «قرآنى» زندگى کنیم.
نوشته
شده توسط تنــــهاترین تنــــهایان : شایان در جمعه 17 فروردین 1386 ساعت 6:20 PM
| لینک ثابت|
نظرات [19]